0

Review Three Thousand Years of Longing

George Miller laat zich compleet gaan in deze zeer mooie en poëtische film over verlangen, vrijheid en gevangenschap.

Wanneer een Britse geleerde (Tilda Swinton) in Istanbul met een antiek, magisch flesje een djinn (Idris Elba) oproept, mag ze drie wensen doen in ruil voor zijn vrijheid. Door jarenlange apathie en isolement twijfelt ze over haar wensen, tot de djinn met zijn verhalen een diep verlangen opwekt, de wens om bemind te worden.

George Miller (‘Mad Max’, « Happy Feet”, “Babe”) is een zeer visuele regisseur maar zijn uitzonderlijk bestaat erin om niet alleen oog te hebben op mooie beelden, maar ook op een goed scenario. De film is een episch kleurenfestival, waar de kleuren van het scherm springen, rood, geel, blauw, alle kleuren geven de zeer mooie landschappen een extra gevoel die perfect meegeeft wat elke scene nodig heeft. Maar zoals we al zeiden, is meesterverteller George Miller, het scenario niet uit het oog verloren, een modern sprookje, met een bedroevend kant wanneer de djinn zijn verhaal vertelt, die emotioneel ingewikkelder zijn dan hij eerst presenteert, waar moraal plaats moeten maken voor vrijheid en eigenbelang. Doch kan de personage ook groeien na verloop van tijd en het laatste deel van de film toont dit ook aan, met een filosofische en innemend laatste deel van de film.

Tilda Swinton is grandioos in de film, zonder moeite kan ze dit interessante personage omtoveren in een bekoorlijke en sterke vrouw, die haar twijfels en gebreken heeft maar een prachtig beeld houdt van een wereld vol verhalen. Idris Elba is uitstekend gecast als de djinn, die vol melancholiek en treurnis naar zijn leven terugkijkt maar stap per stap evolueert door in contact te staan met deze positieve vrouw gespeeld door Swinton.

Stanley Berenboom

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *