Tony McNamara adapteert zijn eigen toneelstuk voor televisie en maakt er een hilarische, satirische en messcherpe komedie van. The Great pretendeert absoluut geen historisch correcte weergave te zijn van het leven van Catharina de Grote van Rusland. Natuurlijk zijn er elementen die losjes gebaseerd zijn op historische feiten, maar de serie maakt al vanaf het begin duidelijk dat historische nauwkeurigheid hier geen prioriteit is. Dit is bovenal een speelse, brutale en vaak ronduit absurde interpretatie van de geschiedenis, die vooral wil entertainen.
En daarin slaagt de serie met glans. De humor is scherp, soms zelfs bijtend, en de dialogen zitten vol verrassende en geestige vondsten. Tony McNamara toont opnieuw het talent dat hij eerder al liet zien in films als The Favourite (scenario): hij weet historische figuren om te vormen tot moderne, complexe en vaak hilarische personages.
Wat de serie echter echt doet werken, is de cast. Nicholas Hoult is ronduit fantastisch als de grillige en narcistische tsaar Peter. Hij steelt vrijwel elke scène waarin hij verschijnt en bewijst opnieuw dat hij een acteur is met een uitzonderlijk gevoel voor timing, zowel komisch als dramatisch.
Maar ook Elle Fanning verdient alle lof. Als de jonge Catharina brengt ze een perfecte mix van naïviteit, ambitie en vastberadenheid. Haar personage evolueert doorheen de serie van een idealistische buitenstaander naar iemand die leert hoe macht werkelijk werkt.
Daarnaast mag het sterke ensemble niet vergeten worden. Phoebe Fox en Douglas Hodge leveren bijzonder memorabele bijrollen en geven de wereld van het Russische hof nog meer kleur en energie. Samen met de rest van de cast creëren ze een dynamiek die de serie constant levendig en onvoorspelbaar houdt.
The Great is uiteindelijk een serie die geschiedenis gebruikt als speeltuin voor satire, humor en scherpe observaties over macht, ambitie en menselijke zwaktes. Historisch accuraat? Absoluut niet. Maar onweerstaanbaar vermakelijk des te meer.
