Een groep vrienden komt terug samen na elkaar meerdere jaren niet meer te hebben gezien in het
herenhuis van een van hen die op het punt staat om in het huwelijksbootje te stappen. Er wordt een
eigenaardig toestel bovengehaald waar iedereen zich aan moet connecteren om een wel zeer
speciaal spel te spelen. Meer van de plot ga ik niet verklappen, maar weet dat het leven van alle
aanwezigen nooit meer hetzelfde zal zijn.
Dit is een eveneens een bijzonder indrukwekkend langspeeldebuut voor Amerikaanse
scenarist/regisseur Greg Jardin. Het vertrekpunt is een sterk concept dat tot de verbeelding spreekt
en hij haalt er echt wel het maximum uit. Het is een heerlijke mindfuck vol plotwendingen dat
behoorlijk complex wordt en in het derde act misschien wat vaart verliest, maar het steekt knap in
elkaar en blijft al bij al vrij overzichtelijk. De acteurs beleven duidelijk dolle pret en leveren knap
werk – wat niet evident moet zijn gezien … nou ja, u zal wel begrijpen wat ik bedoel. En dan heb je
nog die ontzettend bevredigende finale. Yup yup. This is good stuff.
